Gauguin is ongetwijfeld een van de meest besproken schilders van einde 19e eeuw. Hij keerde zich tegen het impressionisme en ging op zoek naar de kern van het menszijn. Die dacht hij te vinden bij ‘primitieve’ mensen, mensen die niet bedorven zijn door hebzucht en decadentie. Hij trok naar Bretagne en Martinique om zich uiteindelijk te vestigen op Tahiti. Daar hoopte hij het paradijs aan te treffen, de mens voor de zondeval. Helaas voor hem was daar de invloed van het Franse kolonialisme al overal voelbaar. Gauguin moest nu zijn eigen paradijs zien te ontwikkelen.

In de lezing zal uitgebreid ingegaan worden op zijn kunst en ook op de betekenis van zijn bijzondere afkomst, die treffend is beschreven door Nobelprijswinnaar literatuur 2010 Mario Vargas Llosa in zijn boek Het paradijs om de hoek.