Foto: Cottonbro Studio, Pexels

Miniatuur 370

Geschreven door Joost Röselaers
Voorgelezen door Sanne van Deursen
Geluidsmontage Seth Mook
Thema: Het Verschil
25 december 2025
Titel: Verbondenheid

 

Verbondenheid

Op kerstmis gaat het om iets kleins, dat van grote betekenis is. Dat alle verschillen overbrugt. Daarom wil ik een verhaal noemen dat oorspronkelijk voor kinderen bedoeld is. Het heet De kleine prins. Het is van Antoine de Saint Exupéry, een Fransman die naast schrijver ook piloot was. Hij schreef dit verhaal in 1943, midden in de tweede wereldoorlog. Een jaar later kwam hij om bij de uitvoering van een verkenningsvlucht voor de geallieerden. Het is een lìcht verhaal maar het ontstond tegen de donkere achtergrond van de oorlog. Ik denk dan ook, dat de schrijver er in zijn verhaal mee bezig is geweest, waar die duisternis om hem heen vandaan was gekomen – ja, waar die duisternis in elke tijd wéér vandaan kan komen…

De kleine prins woont al lang en gelukkig op een eigen kleine planeet, ergens ver weg van de aarde. Hij vult er zijn tijd met het genieten van zonsondergangen en het wieden van een bepaald soort onkruid. Op een dag ziet hij bij het wieden een plantje opkomen, dat hij niet kent. Hij laat het staan. Het wordt een roos. Ze is mooi, de roos, heel bijzonder mooi. Hij raakt meteen op haar gesteld. Maar ze heeft wel kuurtjes. Nu eens heeft ze het te koud. Dan weer klaagt ze over de wind. Ze kan ook erg opscheppen, over haar doorns. Op den duur krijgt hij er genoeg van. En hij vertrekt. Hij doet de deur van zijn planeet dicht. Hij gaat op reis. Op zijn tocht doet hij verschillende andere planeten aan.
Onbevangen treedt hij de bewoners ervan tegemoet. Maar het lukt hem niet, om contact met hen te krijgen. De één is volledig in beslag genomen door zijn bedrijf. De ander is alleen geïnteresseerd in feiten, niet in persoonlijke verhalen. Een derde wil het enkel over zichzelf hebben, en een vierde doet er juist alles aan om zichzelf te verbergen. Elk van hen is alleen op zijn eigen planeet, elk van hen verkeert in een eigen bubbel. Het verschil tussen hen is te groot. Ten slotte landt de kleine prins op de aarde. De eerste die hij daar tegenkomt is een vos. Ik zoek een vriend, zegt de kleine prins, want het begint duidelijk te worden, dat zijn reis daarom begonnen is. Tja, zegt de vos, een vriend, dat kost tijd, en dat hebben de mensen niet. Als de kleine prins even later op een veld met duizend rozen stuit, de één nog mooier dan de ander, dan wordt hij verdrietig. Ze doen hem denken aan zijn eigen roos. Al deze rozen, beseft hij – ze doen me niets. Ik heb geen tijd aan hen besteed. Ik heb me niet aan hen geërgerd, ik heb niet voor ze gezorgd. En hij krijgt heimwee, want hij beseft nu dat er maar één ding is dat leven de moeite waard maakt, één ding dat licht brengt op je planeet. En dat is dat je een band met hebt anderen, voorbij de verschillen, dat je met elkaar optrekt en dat je elkaar lief hebt, met alles erop en eraan. Kuurtjes en stekels en al.
En de kleine prins keert terug naar zijn roos.

Met Kerst draait het om dit ogenschijnlijk kleine inzicht: uiteindelijk is er maar één ding dat leven de moeite waard maakt, één ding dat licht brengt in de duisternis. En dat is dat er verbondenheid is. Religie, dat betekent verbinding. Durft een mens dat, zich verbinden, hoe groot de verschillen ook zijn? Of gaat de mens toch voor zichzelf, op zijn eigen kleine planeet? Het is maar iets kleins: ervan uitgaan dat de ander een gewoon mens is, net als jij, een mens die verlangt naar een naaste, een vriend, een roos om voor te zorgen. Maar met kerstmis maken we dit kleine groot. We zingen dat er licht daagt in de duisternis, als mensen zich op deze manier met elkaar verbinden – voorbij de verschillen.

gepubliceerd op 25 december 2025